Te voet naar Santiago de Compostella 25 maart 2022

De aander löp nar………  Santiago de Compostella.

 

 

Een bekend liedje van Daniël Lohues begint met de hierna geciteerde regel.
De iene löp nar Rome, de aander met de hond en de aander löp nar……… Santiago de Compostella.
Iemand die deze twee wandeltochten gemaakt heeft is Hans van Os uit Emmen.

En op vrijdagmiddag 25 maart heeft hij ons deelgenoot gemaakt van één van deze voettochten die hij gemaakt heeft namelijk naar Santiago de Compostella, deze tocht wordt ook wel genoemd de “Camino de Santiago lopen.” (ook wel Sint Jacobsroute of Jacobsweg genoemd).

Alvorens hij echter een begin maakt met zijn verhaal worden de aanwezigen welkom geheten door de waarnemend voorzitter Bertus Hoge. De opkomst valt enigszins tegen, velen moeten nog wennen aan het feit dat we de coronamaatregelen achter ons gelaten hebben en het normale leven weer begonnen is. “We hopen volgende keer op meer leden” aldus besluit hij zijn welkomstwoord.
Daarna gaan we aan de koffie als vanouds weer met het traditionele plakje notenkoek. Alleen daarvoor is het al de moeite waard naar de ledenmiddagen te komen.

Hans van Os is deze middag naar de Noorderbreedte gekomen in zijn volledige wandeloutfit, compleet met rugzak, wandelstok en wandelschoenen. Zo legt hij de afstand, ruim 2.800 km vanuit Emmen, naar Santiago de Compostella af.

Hij begint te vertellen wat hij tijdens de reis zoal meeneemt in zijn rugzak, die als deze gevuld is ongeveer 20 kg weegt.
In deze rugzak zit o.a. schoon water, goed eten, regenjas, slaapzak, tentje, jas voor de kou, sandalen, routeboek, badslippers, toilettas, ehbo-set, bestek. Ook zit in zijn bagage een zonnecel waarmee hij onderweg al zijn apparaten zoals telefoon. fotoapparaat en zaklamp kan opladen.  Dagelijks vers water is belangrijk laat hij nog weten want er zijn hele stukken waar je geen water kan krijgen, zoals bv op de Spaanse hoogvlakte waar het overdag wel meer dan dertig graden wordt en daar verlies je veel vocht. Daar kan het ’s nachts en in de vroege morgen ook heel koud zijn, daarvoor ook de warme jas in zijn bagage. Warm eten doet hij meestal in een restaurant, soms kook je op een overnachtingsplaats samen met andere wandelaars.

Daarnaast heeft hij nog een buideltasje voor om de heup waarin hij de waarvolle spullen meeneemt zoals paspoort, geld, bankpasje en natuurlijk het pelgrimpaspoort.

Sint Jacob, of Sint Jakobus, was een van de twaalf apostelen van Jezus. Volgens legendes reisde Sint Jacob naar Spanje om daar het woord van Christus te verspreiden. Na een verblijf van 7 jaar in Spanje ging hij terug naar Rome en Jeruzalem. Men gelooft dat het stoffelijk overschot van Sint Jakobus per boot van Jeruzalem naar Noord-Spanje is gebracht, waar hij werd begraven in het huidige Santiago de Compostela.
Hij wordt ook wel Jacobus de Morendoder genoemd omdat volgens de overlevering hij de Spanjaarden aan een overwinning op de Moren heeft geholpen.
De jacobsschelp (‘Vieira) is een oud symbool van de Camino naar Santiago. Er doen vele verhalen de ronde over de oorsprong van dit symbool waarvan Hans er enkele vertelt.
In de christelijke beschrijving is de schelp het symbool geworden van Jakobus de Meerdere. In afbeeldingen is deze vaak bevestigd aan zijn hoed, mantel of knapzak.
De Sint-jakobsschelp (“La coquille Saint Jacques”) is hiernaar vernoemd en is één van de symbolen van de bedevaart. Dit symbool zie je tijdens de pelgrimstocht steeds terug o.a. in de bewegwijzering van het pelgrimspad.
Dit pad gaat niet altijd over goed gebaande wegen, maar wel over vaak stille stukken. Hans van Os loopt altijd alleen omdat hij dan zijn eigen wandeltempo kan bepalen. Tijdens de tocht ontmoet hij veel mensen waar wel contact mee is en waarvan soms iemand een eindje mee loopt. Verder is het stil, je hebt geen radio, geen tv en zijn mobieltje staat tijdens het wandelen uit. Tijdens de tocht vind je allemaal overnachtingsplaatsen en ook daar ontmoet je veel mensen, ook veel jonge mensen. Thuis heb je luxe maar tijdens de tocht heb je niets van dat alles. Tot aan Saint-Jean-Pied-de-Port wordt veel gebruik gemaakt van de tent en campings maar vanaf hier wordt de tent vaak terug gestuurd naar huis en maak je gebruik van overnachtingplaatsen speciaal voor de pelgrims.

Mensen maken de pelgrimstocht om uiteenlopende  redenen, de één omdat hij geen werk meer heeft, de ander omdat hij of zij een partner heeft verloren,  of gewoon omdat wandelen leuk is , zo heeft ieder zijn eigen beweegredenen.
In Spanje kom je nog veel overblijfselen tegen uit de Romeinse tijd.
En uiteindelijk kom je aan in Santiago de Compostela in Galicië en ga je naar de Santa basiliek.

Voor veel pelgrims is dit echter niet het einde van de tocht. Veel pelgrims die hier aankomen lopen door naar de Atlantische oceaan en beëindigen hun wandelavontuur bij kilometerpaal 0 in Finisterre; het einde van de wereld!

Tijdens de hele lezing laat Hans ons foto’s zien die hij tijdens de tocht heeft gemaakt. Ook heeft hij plakboeken bij zich die we na afloop nog kunnen bekijken.  Daarin zijn o.a verslagen opgenomen van de aantekeningen die hij dagelijks tijdens zijn tocht maakt en dagelijks naar huis stuurt. Enkele van de door hem getoonde foto’s zijn hierna opgenomen in het album.

Hier beëindigt ook Hans zijn boeiend verhaal. Onze wnd-voorzitter, Bertus Hoge, bedankt hem voor zijn boeiende verhaal waaruit ook zijn begeestering blijkt voor het wandelen en deze camino.  Zijn dank laat hij vergezeld gaan van een waardebon.

Het KBO bestuur houdt Hans zeker in gedachten bij het maken van het programma van volgend jaar, om hem nog eens uit te nodigen voor een verhaal en dan over zijn tochten naar Rome, een heel andere tocht en door andere gebieden.

Hierna wordt onze middag afgesloten echter niet nadat nog gewezen is op onze volgende ledenmiddag op 29 april die zal gaan over brandveiligheid. Ook wenst hij een ieder wel thuis.